À propos d'une falsification des documents ottomans en 1804 (Prilozi za orijentalnu filologiju, 2017)
U priručnicima evropske diplomatike skoro uvijek postoji i poglavlje posvećeno falsifikatima, dok taj problem ne nalazimo u priručnicima osmanske diplomatike, vjerovatno zbog pretpostavke da su svi analizirani dokumenti autentični. To je bez sumnje zbog toga što je među hiljadama dokumenata koji su do danas analizirani nađeno vrlo malo očiglednih falsifikata. Ipak, sa daljim istraživanjima raste i broj otkrivenih falsifikata. Čak se sreću i sasvim suprotna mišljenja o autentičnosti jednog dokumenta od strane renomiranih stručnjaka. To ukazuje na teškoću i, u isto vrijeme, na važnost rješavanja problema falsifikovanja u osmanskoj diplomatici i osmanskoj istoriografiji uopšte.U turskom odjelu Sinajskog arhiva nalaze se dokumenti koji tretiraju jedan slučaj falsifikovanja. Riječ je o dokumentima br. 205 i 331, originalu i ovjerenoj kopiji dokumenta u kome je donesen opis jednog slučaja falsifikovanja i mjere koje je osmanska administracija preduzela u vezi sa tim slučajem prema naredbi od 13. VIII 1804. godine.